ZWEEF-EEF


Wanneer iemand mij “zweefeef” noemt, voelt dat als een groot compliment


Toch wel een upgrade van “zweef-teef”.


Maar serieus, als iemand me zo noemt moet ik vanbinnen heel hard lachen. Niet van arrogantie, maar van geluk. Omdat ik weet dat “zweefeef” ook een deel van mij is, net als de wetenschapper, de zorgzame vriendin en de rebelse puber.

“zweverig” als scheldwoord is wat mij betreft dus zó 2020. Ik schaam me niet langer voor het feit dat ik durf te dromen, verder durf te kijken dan wat ik op school heb geleerd, durf te fantaseren en óók luister naar mijn intuïtie en emoties.


Dat doet er mij trouwens aan denken dat ik als kind écht kaboutertjes hoopte te vinden onder de paddestoelen in het bos. Ik ben intens dankbaar dat ik die “fantasie” en verwondering als volwassene nog steeds kan ervaren.


En mocht je je ernstig zorgen beginnen maken: ik ben natuurlijk niet 24/7 zweefeef.


Soms voel ik mij de veilige moeder, soms de tegendraadse puber, soms de zelfzekere en ambitieuze vrouw, maar ook wel eens de onervaren beginneling, op andere momenten een godin, en op z’n tijd own ik de zwerverlook.


Kern van het verhaal: je mag meerdere rollen hebben. Je mag zweverig zijn (van mij althans). Je hoeft niet te kiezen.

Dus, je voelt ‘m aankomen: wie wil jij op dit moment zijn? Tot welke rollen voel jij je aangetrokken? En kan je ze allemaal omarmen? Waarom wel/niet?


Zweverige groet,

Eef

0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven
Responsive rond - Geel.jpg

follow my journey on Instagram

Responsive liggend - Wit.png

© Eveline van Montfort 2021

emj.vanmontfort@gmail.com

KvK 78409586

BTW NL003328698B47

  • Facebook
  • Instagram